خبرچین

دربارهٔ بازی خبرچین

خبرچین دو بازی است در یک دور، و همین ساختار کششِ دورِ بعد را می‌سازد. یک کلمه از یک دسته انتخاب می‌شود و همه با سؤال‌های بله/خیر دنبالش می‌گردند — جوابِ سؤال‌ها را خودِ بازی می‌دهد، پس هیچ‌کس مجبور نیست بازی را از دست بدهد تا داور شود. اما یک نفر از همان اول کلمه را می‌داند: خبرچین. او می‌خواهد جمع کلمه را پیدا کند، چون اگر پیدا نشود چیزی نصیب کسی نمی‌شود؛ ولی نباید خودش را لو بدهد. راهش این است که سؤالی بپرسد که فهرست را سریع کوچک کند — و همین سرعت، ردِ پای اوست. وقتی کلمه پیدا شد، بازی برمی‌گردد و همه رأی می‌دهند خبرچین که بود. اگر بگیرندش، رأی‌دهنده‌ها امتیاز می‌گیرند؛ اگر قسر در برود، همهٔ امتیاز مالِ اوست.

چطور بازی کنم؟

1. از فهرستِ سؤال‌ها یکی را بپرس؛ جوابِ بله یا خیر را خودِ بازی می‌دهد.
2. هر وقت فکر کردی کلمه را می‌دانی، حدس بزن — هر نفر سه حدس دارد.
3. بعد از پیدا شدن کلمه، رأی بدهید چه کسی از اول می‌دانست.